غم را دوست دارم چون همیشه با من است

برای رسیدن به تو باشد

تو ای زیباترین نام غروب

از خاکی ترین کوچه ی عشق من عبور کن

تا برای عبور عاشقان

چشم هایم به اشک ننشیند

  وقتی بر  من می تابد از صبح سرشار می شوم

اگر می دانستم بعد هر سلامی خداحافظی وجود دارد هرگز سلام نمی کردم

اگر می دانستم بعد هر خنده ای گریه ای هست هرگز نمی خندیدم

اگر می دانستم بعد هر عشقی جدایی هست هرگز عاشق نمی شدم!

                                                        نگاه عاشق من درگیر اشیانه ی توست

چه اهنگ خوشی دارد نوایت

                                                          دل من بسته به زیبایی ترانه ی توست

صفحه ی کاغذ چرخیدونوشت: دوستت دارم 

من می روم تا تو فردایت را به حضورمن به فردا نیندازی...من می روم اما تو را در باران صدا می کنم...

ان زمان که دور شدم از نگاهت...ان زمان که باران باریدن گرفت...

من را به یاد اور ...تنها همین........

                                                       شب مانده بودوجرات فردا شدن نداشت

بسیار بود رود در ان برزخ کبود

                                                        اما دریغ زهره ی دریا شدن نداشت

در ان کویر سوخته ان خاک بی بهار

                                                        حتی علف اجازه ی زیبا شدن نداشت 

گم بود در عمق زمین شانه ی بهار

                                                        بی تو ولی زمینه ی پیدا شدن نداشت

دلها اگر چه صاف ولی از هراس سنگ

                                                       ایینه بود و میل تماشا شدن نداشت

چون عقده ای به بغض فرو برد حرف عشق

                                                       این عقده تا همیشه سر وا شدن نداشت 

    تونستی بگیری یعنی همون قدردوستم داری ولی

        هر قدر از اونارو که نتونستی بگیری یعنی همون قدر

                     دوست دارم

بی تو نوشتن معنا ندارد

بی تو خواندن معنا ندارد

............................................!

اری...!با تو هستم

با تو ای کسی که یاریم کردی......

تا

بیاموزم دوست داشتن را

رویت گر نمی دانی بدان

سوخت این دل

گر نمی دانی بدان

                              نیمه ی اول در در انتظار نیمه ی دوم

                                        نیمه دوم در حسرت نیمه ی اول

                                عشق من بی انتهاست

                                                                 ردپایم را بگیر

                                                                                    تابدانی خانه ی عاشق کجاست